Kwiat pustyni
Kwiat pustyni jest wzruszająca opowieścią kobiety, która urodziła się w bardzo biednej Somalii. Możemy się z niej dowiedzieć naprawdę sporo rzeczy, przede wszystkim tego, że bardzo ciężkie jest życie w tym państwie. Praktycznie kobieta jest skazana na swojego męża. To on ją wybiera, ona nie ma nawet głosu. W Somalii nie ma miłości, do mężczyzny, który kupił u rodziców swoją kobietę za kilka krów, bądź wielbłądów trzeba się przyzwyczaić, a zacząć także koniecznie go słuchać. Bez tego, jeśli kobieta nie słucha się swojego męża, może nawet zostać wyrzucona, nie ma szans na przetrwanie, a przecież każdy chce żyć. Ludzie mają bardzo koczownicze życie, nie mogą się pobudować, bo tam nie ma w jednym miejscu wody pitnej, która jest na okrągło, trzeba chodzić, poszukiwać jej, czasami nawet ludzie muszą umierać z pragnienia za wodą, nie pozwalają, żeby nawet odrobina wody się zmarnowała. Autorka sama przeżyła ten koszmar. Pisze o swoim życiu. Jednak uwolniła się z niego, wyjechała i próbowała żyć zupełnie normalnie, bez dawnych koszmarów. Szczegółowo opowiada także o obrzezaniu kobiet w Somalii. Dziewczynka, która ukończyła 14 lat zostaje z matką wyprowadzana na pustynię. Tam matka dokonuje obrzezania, jest to bardzo drastyczne. Potem pozostawia takie dziecko, krwawiące, zupełnie bez wody na pustyni, aby rany zagoiły się. Dziewczyna, która została obrzezana ma potem wiele problemów, nawet z najprostszymi sprawami zupełnie naturalnymi. Rany szczypią, pieką, sa bardzo obolałe. Nikt nie zdaje sobie sprawy z bólu, bo przecież każda kobieta musi koniecznie go przejść.